Mag ik me even voorstellen?

In de loop van de jaren heb ik al diverse gemeenten in de Ring bezocht tijdens de Ringdagen. Het is altijd weer leuk om mensen terug te zien.

Het is mooi om te zien hoe de gastgemeente zich presenteert en zo haar best doet om er een geslaagde dag van te maken. Op een Ringdag ga ik graag de wandeling doen, het is leuk om  de omgeving te leren vanuit Dopers perspectief. We staan allemaal op de schouders van de mensen die lang voor ons, zo gemotiveerd waren, om dopers te zijn in de tijd waar in ze leefden. Getuigen te zijn, op jouw plek en in jouw tijd. Dat is wat wij heden ten dage ook doen. Daarom zijn we in de Ring ook zo verschillend. Iedere gemeente heeft zijn eigen gewoonten, omdat die passen in de omgeving. Maar een gewoonte hoort ook weer met de tijd mee te gaan en zo is dat altijd in ontwikkeling.

Nu typ ik een mail, vroeger zou ik een brief schrijven, die zou er vanuit Ouddorp een aardig tijdje over doen. Maar dat werd altijd wel gedaan. We hebben in de oude boeken gezien dat er predikanten van heinde en ver kwamen, er werd wat afgereisd. Er waren wel degelijk contacten met dopersen in den lande en daar buiten.

En nu, hoe hebben we nu contact met elkaar in de Ring?  Naast de Ringdag houdt de nieuwsbrief van de Ring  ons op de hoogte, dat is fijn. Maar weten we welke mooie projecten we hebben? Een paar jaar geleden op de Ringvergadering hebben we benoemd waar we trots op zijn in onze gemeentes en wat we allemaal doen. Dat vond ik inspirerend. Zo konden we met ideeën naar huis gaan en dat uitwerken op onze eigen plek.

In ons drukke bestaan is het lastig om, naast alle activiteiten in onze eigen gemeenten, ook nog eens naar de anderen te kijken. En juist dat is me steeds meer gaan aanspreken. Dat heeft geleid dat ik in het bestuur van de Ring een taak wil gaan vervullen, die zich gaande weg zal ontwikkelen. Mede door alle gesprekken met jullie allen in al die jaren, is het zo ontstaan. En mede door jullie allen wil ik me inzetten voor de Ring.

Rini Hameeteman-Dorsman