Bij ontstentenis van ….. Een zin die een heel drama kan verbergen.
In dit geval niet zo’n groot drama gelukkig, maar helaas kan zr. Margreet Eberwijn nu even niet een stukje van de voorzitter schrijven. Zij is druk bezig een ander huis te zoeken en moet omdat ze kleiner gaat wonen ook nog eens ‘ontspullen’, zoals dat genoemd wordt. Dat betekent meestal ook dat je afscheid moet nemen van meer of minder dierbare herinneringen en dat je voor een tweede keer afscheid gaat nemen van je overleden partner. Net als een oude boom die verplant wordt, is het onvermijdelijk, dat een deel van de wortels toch sneuvelt in het proces.
In het stukje van de Doopsgezinde Gemeente Ouddorp over het bezoek uit Oekraïne kunnen we lezen dat, in tijden van oorlog, bezit maar betrekkelijk is. Herinneringen kunnen niet afgepakt worden. Het is alleen een feit, dat je die herinneringen, als je ouder wordt, niet zo gemakkelijk meer kunt delen. Voor de jongere toehoorder is het algauw een vervelend en ver verleden. Als je ze aan een dierbaar voorwerp kunt ophangen, wordt het ineens een boeiend verhaal.
Aan mij dus deze keer de beurt om iets te schrijven. De bijna vier jaar dat ik nu secretaris ben van de Ring, hebben mij veel geleerd. Ik was niet zo’n trouwe Doper en voor mijn gevoel nog steeds niet. Dat kwam mede omdat ik een paar maanden na mijn belijdenis en doop naar zee ging. Zeker als je dan ook nog in een andere plaats en ook langere tijd in een ander land, gaat wonen, kom je er niet zo gauw toe om de draad weer op te pakken.
Maar het zit wel in de genen. Ik werd verleid om de taak van secretaris van de Ring op mij te nemen en na de corona-periode had ik mij voorgenomen om bij elk van de aangesloten gemeenten eens langs te gaan en een dienst bij te wonen. Incognito, niet als secretaris, maar als belangstellende Doper. Op één gemeente, die ik nog moet bezoeken na, is dat gelukt. Dat incognito lukte helaas niet altijd. Ik dank de gemeenten waar ik op bezoek geweest ben voor hun gastvrijheid en het kijkje dat ik kreeg in hun Doper en Doperse Gemeente zijn. Allemaal zelfstandig, wars van autoriteit, mondig en bondig.
Over het laatste is trouwens een nieuw boekje uitgekomen, dat het wezen van het Doopsgezind zijn nog eens duidelijk voor het voetlicht brengt.
We kunnen de Doopsgezinde Gemeente in Dordrecht feliciteren met het vinden van een nieuwe en jonge predikant. Laten we hopen dat de gemeenten, die nog steeds zoekende zijn naar een passende voorganger, ook dit geluk toebedeeld wordt.
Het bestuur van de Ring hoopt u allen weer te zien op de Ringvergadering van 17 mei in Middelburg.
Wij wensen u gezegende Paasdagen toe.
Namens het bestuur
Kees Koomen,
secretaris Ring Zuidwest Nederland Doopsgezind